شب سرنوشت ساز...

امشب سر مهربان نخلی خم شد...

در کیسه نان به جای خرما غم شد

در کنج خرابه ها زنی شیون کرد...

همبازی کودکان کوفه کم شد.

امسال (١٣٩٠) اولین سالی بود که شب های قدر توی جمع ما بودی.

پارسال که توی دلم بودی خیلی برای سلامتی ات دعا کردم و از ته دلم از خدا خواستم که فرزندم صحیح و سالم به جمع دو نفره من و بابا محمد وارد بشه...

امسال در این شب های سر نوشت ساز از صاحب شب قدر عاجزانه خواستم که این خانواده سه نفری ما، همواره با خوبی و خوشی و سلامتی بتونه مسیر زندگی رو طی کنه و از آزمایشاتی که خداوند بر سر راهمان قرار می ده، بتونیم سر بلند بیرون بیاییم... آمین.

ما هر سه شب قدر رو با هم به مسجد رفتیم و تو هم بیشتر شب رو بیدار بودی، مثل اینکه تو هم  فهمیده بودی که باید احیا بگیری...

شب ٢١ موقع قرآن سر گرفتن خواب بودی، ولی الهام و زهرا قرآن را برات کنار سرت روی بالشت گذاشتند . ایشالاه که تو هم چیزهای خوب از خدا خواستی...